من در خودم شخصیت‌های گوناگون خلق می‌‌کنم. اشخاص را مدام کشف می‌کنم. هر یک از رویاهای من، همین که خیال‌انگیز جلوه کند، تجسمی از خویش در وجود شخص دیگر است. و اوست که غرق در رویاست، نه من. برای این‌که بتوانم خلق کنم، خود را ویران کردم، چه‌ بسا خودم را به خویشتن خویش تسلیم کردم، که من در وجود خودم جز به شکلی بیرونی وجود ندارم. من صحنه‌ای جاندارم که، بازیگران گوناگون بر روی آن ظاهر می‌شوند و نمایشنامه‌های گوناگونی به اجرا در می‌آورند.) فرناندو پسوآ، دلواپسی، صفحه 74) هزاران حرف و حدیث از خیالم گذشت اما در نهایت این بخش از کتاب بود که بیان کاملی از من شد و البته "آن"ی که در پس آثار نهفته است. کیومرث هارپا/ دی 1397